Lachend naar je werk

Verhalen

De laatste jaren schrijf ik regelmatig verhalen, soms voor een verhalenwedstrijd, soms voor mijn lessen op de Schrijversvakschool Groningen en soms gewoon omdat er iets geschreven wil worden. Hieronder vind je een aantal van die verhalen:

In 2026 schreef ik het volgende verhaal over mijn moeder:

De ontvoering van mijn moeder

Dit is het verhaal van de gedwongen opname van mijn moeder in een verzorgingshuis. Van hoe wij kinderen eensgezind liegen tegen onze moeder die het zelf vaak niet zo nauw nam met de waarheid, wat leidde tot een verstoorde relatie en een hoop aversie … Lees meer


Eind 2025 schreef ik het volgende:

Waar was mijn moeder?

Rond haar negende verjaardag werden mijn moeder, haar ouders, zusjes, babybroertje, grootouders en buren weggestuurd uit hun schuilkelder in Appingedam vanwege aanhoudende beschietingen tussen Duitse bezetters en Canadese bevrijders. Ze vluchtten te voet naar een school in Westeremden. Althans: dat heeft mijn moeder altijd beweerd. Lees meer


Over mijn moeder en onze moeder-dochter-relatie schreef ik onder andere (begin 2025):

Toen klopten haar verhalen nog.

Tot ongeveer mijn vijfenvijftigste heb ik mijn moeder onvoorwaardelijk geloofd, hoe ongelofelijk haar verhalen ook waren. Tot ik ontdekte… Lees meer


Voor een verhalenwedstrijd ter gelegenheid van het twintig jarig bestaan van Nationaal Park De Drentsche Aa in 2022 schreef ik De boswachter en de Drentsche Aa. Het is opgenomen in Blaauwe Dreum, Schrieverskronkels over de Drentsche Aa:

‘Ik heb een identiteitscrisis.’
‘Huh? Wat?´
‘Had je niet verwacht, hè? Tijdens de laatste heisessie sprak ik erover met een paar collega-beken. Zij zouden dat ook hebben gehad als ze Lees meer


Vluchten voor de bevrijding aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, april 2022 (leestijd 10 min)
Appingedam, april 1945

Dina’s vader was kunstschilder. Hij maakte hele mooie schilderijen van boerderijen, bomen en koeien, precies zoals het in het echt was. Hij was ook melkventer, maar dat ging niet meer omdat hij in een invalidenkar zat. Zijn spieren werden steeds slapper. Hij had ook in een bandje gespeeld. Haar moeder ging wel eens mee naar een optreden en mopperde Lees meer


Het Oude Diep en het hedendaagse Drijber, gepubliceerd in Reis door Drents erfgoed in december 2020

Vanaf de schuine oever schoven wij onze Canadese kano het Oude Diep in, waarna wij wiebelig instapten. We peddelden tientallen meters tussen weiland en maisveld door tot aan een houten bruggetje, waaronder we en passant een otter-onderzoekje deden. We vonden geen aanwijzingen voor hun aanwezigheid. Even verderop was de eerste hindernis. Lees meer


Een vos, gepubliceerd in Pennen met Mosterd, 2019

Geweer in de ene hand, wapperende brief in de andere, zo bonkestapt hij het provinciehuis binnen. Met een plof plant hij de kolf van zijn geweer naast zich op de marmeren vloer, slaat met vlakke hand de brief op de balie en buldert: Lees meer


In 2018 schreef ik voor het eerst over mijn ouders: Tragiek

Ik moet het weten. Lijk ik op hem? Of op haar? Heb ik voorkeur? Onderweg. Cruise control op 125 waar je 100 mag. Ik snap niet dat mensen dat … Lees meer